Home / Contact
Agenda / Nieuws

Zes januari: het Epifanie-feest (Driekoningen)

Op de dag dat deze kerkbode bij u in de bus valt, 6 januari, werd in de eerste drie eeuwen van de christelijke kerk het feest van de Epifanie gevierd. Epifanie betekent ‘Verschijning”. De verschijning van de Here Jezus op aarde als Zoon van God, dat vierden de eerste christenen. Wat wij in feite met Kerst vieren. Daar deden ze niet aan. Dat was in hun ogen als lichtfeest een heidense gewoonte en daar hadden ze nou juist afscheid van genomen. Het leven van Jezus op aarde vonden ze belangrijker dan Zijn geboorte. Hét grote christelijke feest was voor hen Pasen, het feest van de totale verlossing door Christus.

Nu kan de Here Jezus nooit op aarde verschenen zijn zonder geboorte, dat begrepen ze ook wel, dus daar stonden ze dan de nacht tevoren bij stil. Maar het was geen apart feest. Pas drie eeuwen later kwam het zover.

In de Rooms-Katholieke en de Oosters-Orthodoxe kerk wordt Epifanie nog steeds gevierd, beter bekend als Driekoningen. De verschijning van de Ster aan de wijzen uit het Oosten die hen de weg wees naar Bethlehem was één van de drie belangrijke gebeurtenissen die op dit feest herdacht werden. Dat het Kind Jezus toen al aan de heidenen verscheen, betekende dat Hij niet alleen als Koning van de Joden was gekomen, maar als Koning van de hele aarde.

Het tweede belangrijke feit was de doop van Jezus, Zijn eerste publieke verschijning als Zoon van God. De hemel werd geopend, de Geest daalde neer als een duif en een Stem zei: ’Dit is Mijn geliefde Zoon, in Wie Ik mijn welbehagen heb!’ Jezus begon hier Zijn werk op aarde en God bevestigde dat Drie-enig.

Het derde wat gevierd werd was het wonder op de bruiloft van Kana, water dat in wijn veranderde, het eerste wonder van Jezus. Hier werd Zijn Goddelijke kracht in Hem zichtbaar.

De eerste christenen hadden meer dan wij aandacht voor het leven van Jezus op aarde met Zijn wonderen, gelijkenissen, zaligsprekingen, Zijn hemels onderwijs, Zijn tranen en Zijn scherpe veroordelingen. Ons geloof gaat meer van feest tot feest, zij hadden meer oog voor de waarde van het geloof in het alledaagse leven. In de voetsporen van Jezus, de Koning-knecht, Die kwam om te dienen elke dag. Zijn leven op aarde was geen campagne vol voorschriften, neen, Hij leefde het Zelf aan ons voor. Hij sprak niet alleen over liefde, Hij stierf uit liefde. Voor ons en onze zonden. De Wet vatte Hij samen in twee liefdesgeboden: God liefhebben boven alles en onze naaste als onszelf. Zegt ons dat wat? Gaat God boven alles? Of is Hij een belangrijke bijzaak? En onze naaste als onszelf? Ja, toen de corona-pandemie net begon was er veel saamhorigheid, maar nu? Wantrouwen in overheid en elkaar, korte lontjes! ‘Samen komen we eruit’ zei onze premier. ‘Samen’ is een modewoord geworden, maar is het samen mét God of samen zonder God?

Als het tweede liefdesgebod (onze naaste als onszelf) loskomt van het eerste (God boven alles) wordt het een huis op zandgrond gebouwd. Bij het eerstvolgende virus zal het weer instorten. Wij hebben een Rots nodig, waarop wij bouwen, God Zelf. Hij heeft ons met een onzichtbaar virus stilgezet, Hij straft ons niet ongenadig, maar zoals een vader doet. Uit liefde, Hij wil ons terug!

Als we midden in de coronacrisis het nieuwe jaar ingaan, laten we ons dan samen aan Hem wijden. Laat dat dé ontmoeting van ons leven zijn in 2021 en wat zou het weer heerlijk zijn om weer samen in Zijn huis uit volle borst te mogen zingen:

Kom, laat ons samen Isrels HEER’,

de Rotssteen van ons heil, met eer,

met Godgewijde zang ontmoeten!

Efeziers 4:26-27

Als u boos wordt, zondig dan niet: laat de zon niet ondergaan over uw boosheid, geef de duivel geen kans.

©2021 Hervormde Gemeente Katwijk aan Zee

Disclaimer Colofon Privacy & cookies

Webontwikkeling: 2nd Chapter